Berliner Dom
Berlijn
De Berliner Dom is de grootste kerk van Berlijn. Hij werd tussen 1894 en 1905 gebouwd door Julius Raschdorff, aan de Lustgarten op het Museumeiland.
Van kasteelkapel tot dom
De geschiedenis van de dom begint in 1465 met een kapel in het kasteel aan de Spree. Later werd de kerk van de vorsten de begraafplaats van de regerende familie.
In 1750 werd een barokke kerk aan de Lustgarten ingewijd. Na 1871 was Berlijn de hoofdstad van het keizerrijk, en die kerk leek te bescheiden.
De dom van de keizer
Wilhelm II koos het ontwerp van Julius Carl Raschdorff. De nieuwe dom werd gebouwd van 1894 tot 1905.
Onder de kerk ligt de crypte van de familie Hohenzollern, een van de belangrijkste familiegraven van Duitsland. In de Tweede Wereldoorlog, in 1944, raakte hij zwaar beschadigd. De buitenkant werd in eenvoudiger vormen hersteld, het interieur werd tot 2002 gerestaureerd.
De tuin ervoor
De Lustgarten ontstond in 1573 als moestuin van het kasteel, met kruiden en fruitbomen. In de loop der tijd veranderde hij vaak: hij was tuin, paradeplein en grasveld.
In 1834 kwam er een grote stenen schaal, die nog altijd voor het Altes Museum staat. Het museum met de lange rij zuilen werd in 1830 door Schinkel voltooid. Het was een van de eerste gebouwen in Europa die alleen als museum waren bedoeld. Hier werden de kunstcollecties van de koning voor het eerst aan het publiek getoond.
