Volg het luiden van de klokken naar het oude hart van Tropea: de Kathedraal van Maria SS. di Romania, een Normandische concathedraal uit de 12e eeuw, ingewijd in 1193. Haar stenen hebben achthonderd jaar aan vissers, processies en gebeden zien voorbijtrekken. Binnen bewaart zij het Byzantijnse icoon van de Madonna van Romania, de beschermheilige van de stad, een oud gelaat waarvoor de mensen van Tropea al generaties lang knielen. Maar sla je ogen op, scheepsjongen: aan de muren hangen als vreemde votiefgaven twee vliegtuigbommen uit de Tweede Wereldoorlog. Ze vielen in 1943 op Tropea en ontploften nooit. De plaatselijke bevolking zwoer dat het de Madonna van Romania was die ze tot zwijgen bracht, en sindsdien hangen ze daar, ongeschonden, als herinnering aan een dag van angst die een wonder werd. Elena Greco blijft precies voor die twee stille bommen staan en begrijpt iets wat in het dagboek van haar grootvader staat: sommige dingen doorkruisen de eeuwen zonder een schrammetje, als beschermd. Als twee tuigen heel en stom konden blijven, waarom dan niet een Zilveren Lantaarn die eeuwen geleden op de rots werd ontstoken? Bezoek met respect: dit is een actieve gebedsplaats, kleed je netjes, praat zacht en sta een ogenblik stil onder de koele beuken voordat je terugkeert in de zon.
