Loop helemaal naar het einde van de Corso Vittorio Emanuele, de hoofdader van het oude centrum van Tropea, en plotseling maken de huizen plaats voor een balustrade die tussen de wolken en de Tyrreense Zee hangt. Dit is de Affaccio del Corso, een van de spectaculairste uitkijkpunten van de stad. Onder je lijkt het heiligdom Santa Maria dell'Isola op zijn rotsige eilandje te zweven, omarmd door turquoise water. Op heldere dagen reikt de blik verder, tot aan de horizon, waar het donkere silhouet van de Stromboli oprijst: de altijd actieve vulkaan van de Eolische Eilanden, die 's nachts rode flitsen langs het wateroppervlak werpt. Elena herkent hier, met het dagboek van haar grootvader in de hand, een aantekening: "de koers van de Lantaarn wijst altijd naar de rots". Vanaf dit terras begrijp je waarom: Stromboli en het heiligdom, vuur en gebed, zijn samen te zien, en de landtong van het heiligdom wijst naar de open zee. Men zegt dat Vittorio Golfhand zijn licht uitlijnde met deze twee bakens om in de storm zijn koers niet te verliezen. Het beste moment om hierheen te komen is bij zonsondergang, wanneer de zon achter de Eolische Eilanden wegzakt en de hemel oranje en goud kleurt. Neem water mee, want schaduw is hier schaars: maar het uitzicht alleen al is elke stap van de klim waard.
